De bijdrage van NKG2C op het succes van NKG2A-kankerbehandeling

Immunotherapie gebruikt de witte bloedcellen van het eigen lichaam om tumor cellen aan te vallen. Helaas hebben tumor cellen manieren ontwikkeld om deze aanvallen te ontwijken. Ze doen dit bijvoorbeeld door bepaalde moleculen op hun oppervlak te tonen die kunnen binden aan remmende receptoren op witte bloed cellen. Daardoor word de afweer tegen de tumor cel geremd en werk het immuunsysteem minder goed. NKG2A is zo’n remmende receptor op het cel oppervlak van witte bloedcellen. Wanneer het in contact komt met zijn belangrijkste partner, MHC-E, krijgt de witte bloedcel het signaal om minder actief te worden.

Naast NKG2A kan ook NKG2C aan MHC-E binden. Deze binding is minder effectief, maar geeft juist een stimulerend effect op de witte bloedcel. Tot onze verassing vonden we dat wanneer NKG2A niet aanwezig is op de witte bloedcellen, immuuntherapie tegen tumorcellen met MHC-E expressie effectiever is. Onze aanname is dat in de afwezigheid van NKG2A, MHC-E kan binden aan NKG2C en het immuunsysteem nu juist kan stimuleren. 

Voorgestelde oplossing / doelstelling

In dit project willen we onderzoeken hoe MHC-E in afwezigheid van NKG2A kan functioneren als een immuun-stimulerend molecuul. 

Onderzoeksvragen

Specifiek willen we gaan onderzoeken welke types immuun cellen hierbij een rol spelen en of NKG2C expressie van belang is. 

Plan van aanpak / onderzoeksopzet

Om deze vragen in detail uit te zoeken maken we gebruik van proefdieren die NKG2A, NKG2C of allebeide moleculen niet tot expressie brengen. Ook maken we gebruik van tumor cellen met of zonder MHC-E. 

Eerst willen we verschillende soorten witte bloedcellen verwijderen in experimenten waarbij MHC-E op de tumor cellen zit, maar geen NKG2A op de witte bloedcellen, om zo te onderzoeken welke subtypes immuun cellen betrokken zijn bij de effectieve therapie. In deze setting, waarbij er geen NKG2A is op de witte bloedcellen, maar wel MHC-E op de tumor cellen, willen we ook onderzoeken of er andere types witte bloedcellen in de tumoren gaan als dan wanneer MHC-E niet aanwezig is. Vervolgens willen we onderzoeken of de NKG2C receptor een belangrijke rol speelt bij de verbeterde respons in dieren die geen NKG2A op de witte bloedcellen hebben ten opzichte van de dieren die dat wel hebben. We willen dit doen door de effectiviteit van immuuntherapie in NKG2A/C dubbel knock-out dieren en NKG2A enkel knock-out dieren rechtstreeks te gaan vergelijken. Tot slot, willen we nog in NKG2C-negatieve dieren kijken of NKG2A expressie dan nog wel van belang is. 

Verwachte uitkomst / relevantie voor de kankerpatiënt

Dit project zal zorgen dat we beter gaan begrijpen hoe MHC-E immuun responsen stimuleert en remt en hoe de interactie met NKG2C en NKG2A hierbij van belang is. 

Vervolgstappen / implementatie

Als blijkt dat NKG2C een belangrijke rol speelt bij het succes van kankerbehandelingen, willen we in de toekomst onderzoeken of we dit kunnen benutten door therapieën te ontwikkelen die specifiek op NKG2C gericht zijn. Samen met de huidige vormen van immuuntherapie  verwachten we dat dit een effectieve behandeling kan worden voor kanker patiënten.