'Ik ben nog steeds mezelf, maar met een vleugje kanker'
Liedewij is verpleegkundige en weet hoe kanker er in het ziekenhuis uitziet. Maar ze maakte de ziekte ook zelf mee: ze kreeg borstkanker en onderging een borstamputatie. Haar herstel is nog bezig: ze zit midden in het reconstructieproces. Op Instagram deelt ze haar ervaringen met een vrolijke en relativerende blik.
Er is ook geluk, humor, liefde en licht.
Jezelf blijven in een kankertraject
“Ik wil niet dat kanker alles aan mij bepaalt. Ik ben nog steeds mezelf, met mijn speelse en vrolijke kant. Ook als het leven zwaar is, probeer ik die kant ruimte te geven. Als kind stond ik op de begrafenis van mijn moeder te dansen. Ik begreep toen nog niet hoe zwaar dat moment was. Die herinnering past bij hoe ik in het leven sta: naast verdriet kan er ook ruimte zijn voor plezier en lichtheid. Het is niet alleen maar dood en verderf. Er is ook geluk, humor, liefde en licht.”
Niet van porselein
Liedewij wil de gespannen sfeer rond kanker helpen doorbreken: “Iemand met kanker hoeft niet behandeld te worden alsof die van breekbaar porselein is, ook al merk ik soms nog de gevolgen van de behandelingen, zoals vergeetachtigheid en moeite met concentreren. Ik heb soms een typisch ‘chemo-brein’.
Humor is denk ik wel 1 van de belangrijkste dingen die mij er juist doorheen sleept. Het is allemaal al zwaar genoeg.
Lachen als het zwaar is
Humor helpt me om moeilijke situaties hanteerbaar te maken. Dat herken ik ook uit mijn werk als verpleegkundige. Soms is mijn humor zwart, of schuurt een grap met wat anderen passend vinden. Met mensen die mij goed kennen, zoals mijn vriendin Tjalyna, kan ik daar juist om lachen. Humor is denk ik wel 1 van de belangrijkste dingen die mij erdoorheen slepen. Het is allemaal al zwaar genoeg.”
