Vruchtbaarheid en testosteronproductie bij mannen na behandeling van kanker op de kinderleeftijd

Jaarlijks krijgen zo’n 500 kinderen in Nederland kanker. De genezingskansen zijn met zo’n 80% goed te noemen, maar de behandeling kan op latere leeftijd flinke sporen achterlaten. Onvruchtbaarheid is daar een voorbeeld van. Bij naar schatting  1 op de 8 jongens treedt jaren na kankerbehandeling een tekort van het hormoon testosteron op. Er is nog weinig bekend over welke factoren dit risico beïnvloeden en in welke mate dit tekort optreedt. 

Het onderzoek

Doel van dit project is om in kaart te brengen welke behandelingen het risico op testosterontekort en onvruchtbaarheid beïnvloeden. Het gaat om een studie binnen het overkoepelende SKON-LATER consortium, waarin nationaal wordt gekeken naar de effecten op latere leeftijd van kankerbehandeling. Daarvoor worden gegevens verzameld van kinderen met kanker, hun behandeling en hoe het jaren later met ze gaat. In dit verband zijn gegevens van zo’n 3000 mannelijke overlevers van kanker verzameld. Aan hen wordt gevraagd of ze mee willen doen met deze studie, waarna ze een vragenlijst en een bloed- en zaadmonster afstaan om testosteron te meten.  De resultaten van dit onderzoek zullen aantonen welke behandelingen voor kanker op jonge leeftijd een hoog risico geven op onvruchtbaarheid en een verminderde testosteronproductie.

Relevantie voor de patiënt

Met de resultaten van dit onderzoek kunnen kinderen met kanker en hun ouders, voorafgaand aan de behandeling met beter worden geïnformeerd over de schadelijke gevolgen van de behandeling op hun de vruchtbaarheid. Hierdoor kunnen jongens tijdig worden verwezen voor een behandeling om de vruchtbaarheid te behouden. Daarbij is het tegenwoordig ook mogelijk om een klein stukje zaadbalweefsel vóór de behandeling af te nemen en te bewaren voor latere vruchtbaarheidsbehandelingen, zodat een kinderwens alsnog kan worden ingevuld.