Verbetering van de behandeling van buikvliesuitzaaiingen bij darmkankerpatiënten door planning van de temperatuurverdeling tijdens spoeling van de buikholte met chemotherapie

Dikkedarmkanker die terugkomt in de vorm van buikvliesuitzaaiingen wordt normaliter behandeld met een operatie en verwarmde chemotherapie. Mogelijk kan deze complexe behandeling verbeterd worden. Met dit onderzoek willen de onderzoekers door middel van een computermodel de effectiviteit van een operatie met verwarmde chemotherapie vergroten voor patiënten met dikkedarmkanker en uitzaaiingen naar het buikvlies.  

Waarom is dit onderzoek nodig?

Dit onderzoek is nodig omdat dikkedarmkanker na een operatie bij 30% van de patiënten terugkomt in het buikvlies en dan zijn de behandelopties beperkt. 
Als een patiënt in aanmerking komt voor de operatie, dan verwijdert de chirurg eerst al het zichtbare tumorweefsel (cytoreductie door chirurgie, CRS) en geeft daarna een verwarmde (tot +/-41°C) chemotherapie (hypertherme intraperitoneale chemotherapie, HIPEC).

Om het effect van deze ingreep te vergroten is het belangrijk dat de temperatuur- en chemotherapieverdeling in de buikholte precies goed is. Bij een te lage temperatuur dringt de chemotherapie minder goed door tot de tumorcellen. Bij een te hoge concentratie chemotherapie in de buikholte kan schade aan de organen ontstaan.

In praktijk wordt deze ideale verdeling meestal niet in de gehele buikholte bereikt. Toch verwachten de onderzoekers van dit projectvoorstel dat er ruimte voor verbetering is. 

Wat levert dit onderzoek op?

Uit dit onderzoek zal moeten blijken of het computermodel de stromingspatronen van de verwarmde chemotherapie goed voorspelt, zodat de verdeling van temperatuur en chemotherapie in de buikholte gelijkmatiger wordt. Als dat lukt dan zal dit de effectiviteit van de behandeling vergroten en het risico op complicaties en bijwerkingen verminderen. 

Hoe wordt dit onderzoek uitgevoerd?

Om dit onderzoek uit te voeren zullen de onderzoekers allereerst met behulp van gekweekte darmkankercellen en proefdieren bij wisselende temperaturen (37°C en 43°C) onderzoeken hoe de gevoeligheid van weefsel is voor chemotherapie en hoe goed de chemotherapie tot de cellen doordringt. 

Met behulp van deze gegevens zullen zij hun computermodel ontwikkelen om de chemo- en temperatuurverdeling te berekenen. 

Vervolgens zullen ze het model testen om te bestuderen of het model de stromingspatronen, chemo- en temperatuurverdeling goed voorspelt. Hieruit volgt een behandelvoorschrift. Daarna wordt dat voorschrift getest in diermodellen. Hierbij wordt de chemo- en temperatuurverdeling gemeten.