SureTACs: kankerspecifieke eiwitten afbreken met nieuwe techniek

Klassieke gepersonaliseerde kankertherapieën zijn veelal gebaseerd op het remmen van de activiteit van een kankerveroorzakend eiwit. Ondanks de goede behaalde resultaten heeft dit type therapie een aantal belangrijke beperkingen, zoals ernstige bijwerkingen en beperkte werkingsduur. Daarnaast is een groot deel van de kankerveroorzakende eiwitten niet gevoelig voor deze behandelingsaanpak.Wij hebben een nieuwe innovatieve aanpak ontwikkeld, waarbij we deze beperkingen omzeilen door het volledige eiwit van het celoppervlak te verwijderen, in plaats van alleen de activiteit te remmen. Dit doen we door ‘afbraakeiwitten’ die zich in de (kanker)cel bevinden in contact te brengen met de kankerveroorzakende eiwitten, zodat deze afgebroken en verwijderd worden. Dit zorgt ervoor dat de kankercellen stoppen met groeien. We noemen deze strategie SureTACs, voor ‘Surface removal Targeting Chimeras’ ofwel ‘oppervlakte verwijderende moleculen’.Onze nieuwe techniek heeft een aantal voordelen:

1. Er zijn minder schadelijke bijwerkingen, omdat de werking naast het kankerveroorzakende eiwit ook afhankelijk is van de aanwezigheid van het afbraakeiwit.
2. Het geeft een langer effect van de behandeling, doordat de verwijderde kankerveroorzakende eiwitten eerst opnieuw aangemaakt moeten worden voordat ze weer schadelijke effecten kunnen hebben.
3. Het biedt opties om kankerveroorzakende eiwitten waarvan de activiteit moeilijk te remmen is, via deze techniek te verwijderen en daarmee de activiteit alsnog remmen.

Deze techniek heeft dus als voordeel dat er een langer effect van medicatie en minder bijwerkingen zullen zijn. Onze initiële experimenten laten veelbelovende resultaten zien voor een aantalkankerveroorzakende eiwitten. Inzichten in de fundamentele werking van SureTACs zijn echter nodig om tot een gerichte toepassing van de technologie te komen: Hoe zorgen SureTACs dat eiwitten worden afgebroken? Waarom werken sommige combinaties van afbraakeiwitten en kankerveroorzakende eiwitten efficiënt en andere niet? Hoe kunnen we het samenbrengen van de twee eiwitten in kankercellen optimaliseren? Antwoorden op deze vragen zullen een startpunt vormen voor toekomstige, vernieuwende kankertherapieën.