Plasmamembraan eiwitten om klonale heterogeniteit te ontrafelen in AML en het ziekteverloop te volgen.

Kankercellen uit dezelfde tumor kunnen genetisch verschillend zijn. Dit heeft invloed op de gevoeligheid voor een behandeling. Kan per patiënt in beeld gebracht worden welke genetische variaties  hij of zij heeft? 

Met dit onderzoek willen de onderzoekers bestuderen welke variaties van acute myeloïde leukemie (AML) ze met behulp van bepaalde eiwitten kunnen opsporen en gericht onderzoeken op bijvoorbeeld gevoeligheid voor bepaalde therapieën. 

Waarom is dit onderzoek nodig?

Dit onderzoek is nodig omdat AML, een vorm van bloedkanker, ondanks een initieel goede reactie op de zware behandeling vaak terugkomt (recidief). Daardoor is de gemiddelde 5-jaarsoverleving minder dan 25%. 

In het algemeen bestrijdt een antikankerbehandeling de kankercellen die snel delen maar bij AML komen ook leukemische stamcellen voor die langzaam delen. Deze langzaam delende cellen reageren daardoor vaak niet op de behandeling waardoor de kanker terug kan komen. De aanwezigheid van die leukemische stamcellen wil je dus graag weten, want dan kun je het risico op een recidief beter voorspellen en de behandeling zo nodig aanpassen.   

De onderzoekers van dit projectvoorstel hebben een groot aantal eiwitten ontdekt die wel op die leukemische stamcellen zitten maar niet op andere cellen. Met behulp van die eiwitten kunnen ze deze cellen dus vroegtijdig opsporen. Maar welke eiwitten zijn hier het meest geschikt voor? Bovendien zijn de eiwitten misschien ook geschikt om de therapiegevoeligheid te onderzoeken.  

Wat levert dit onderzoek op?

Uit dit onderzoek zal moeten blijken of en welke eiwitten geschikt zijn om therapiegevoeligheid van de kanker mee te testen. Bovendien zou moeten blijken of en welke eiwitten gebruikt kunnen worden om bijvoorbeeld te kijken of leukemische stamcellen zijn achtergebleven. 

Hoe wordt dit onderzoek uitgevoerd?

Om dit onderzoek uit te voeren zullen de onderzoekers in het laboratorium deze eiwitten onderzoeken en testen in speciale muismodellen met kankercellen uit mensen. Met behulp van deze modellen kunnen de onderzoekers bijvoorbeeld de gevoeligheid voor een bepaalde therapie testen.