Ontrafelen van diffuus maagkanker ontwikkeling: van onschuldige laesies tot agressieve tumoren

Diffuse maagkanker, is een vorm van maagkanker die diffuus door de maagwand groeit en vaak moeilijk op tijd vast te stellen is. Mensen met een genetische aanleg voor diffuse maagkanker (HDGC) hebben een verhoogd risico en worden nu geadviseerd om uit voorzorg hun maag te laten verwijderen of te laten controleren totdat er een afwijking wordt gevonden en dan alsnog hun maag te laten verwijderen. Het leven zonder maag kan de kwaliteit van leven sterk beïnvloeden. Nieuwe inzichten tonen echter aan dat afwijkingen die zich in een vroeg stadium bevinden, zich niet altijd zullen ontwikkelen tot gevorderde, levensbedreigende maagkanker. Dit roept de vraag op of het verwijderen van de maag altijd nodig is. Momenteel wordt er nog geen onderscheid gemaakt tussen agressief en niet-agressief gedrag van gevonden afwijkingen, want iedereen bij wie een afwijking wordt gevonden krijgt in principe het advies de maag te laten verwijderen.

Voorgestelde oplossing / doelstelling

Het hoofddoel van dit onderzoek is om meer inzicht te krijgen in de eerste stadia van diffuus maagkanker, waarin de kenmerken van agressieve (“niet-indolente”) en niet-agressieve (“indolente”) afwijkingen centraal staan. Een zorgvuldiger onderscheid maken tussen beginstadia van diffuus maagkanker zal de behandeling van personen met HDGC verbeteren. Mensen bij wie een agressieve afwijking wordt gevonden krijgen het advies hun maag te laten verwijderen. Maar bij mensen die indolente afwijkingen hebben, kan een onnodige operatie mogelijk worden voorkomen. Om het onderscheid te kunnen maken zullen we deze afwijkingen op microscopisch, moleculair en endoscopisch niveau gaan bestuderen. 

Onderzoeksvragen

1. Welke moleculaire, microscopische (histologische) en endoscopische kenmerken helpen bij het onderscheid tussen indolente en niet-indolente laesies?
2. Hoe kunnen we via basaal onderzoek de overgang van indolente naar niet-indolente kanker in (erfelijke) diffuus-type maagkanker beter begrijpen?
3. Hoe kan dit onderscheid bijdragen aan een meer gepersonaliseerde surveillance- en behandelaanpak?

Plan van aanpak / onderzoeksopzet

Dit onderzoek bestaat uit drie werkpakketten:

1. Histologische verfijning: Bestuderen van het microscopische groeipatroon met geavanceerde artificial intelligence technieken om vroege maagkanker afwijkingen nauwkeuriger te classificeren.
2. Moleculaire karakterisatie: Identificeren van de belangrijkste moleculaire veranderingen die een rol spelen in de progressie naar agressieve kanker en het vaststellen van biomarkers.
3. Endoscopische analyse: De endoscopische kenmerken van indolente en niet-indolente laesies worden bestudeerd. Samen met internationale experts wordt gedefinieerd wat we als indolente en niet-indolente laesie beschouwen bij surveillance onderzoek.

Verwachte uitkomst / relevantie voor de kankerpatiënt

We verwachten dat dit onderzoek leidt tot een beter onderscheid tussen vroege maagafwijkingen die wel of niet tot gevorderde vormen van kanker zullen uitgroeien. Dit kan voorkomen dat patiënten onnodig een zware operatie ondergaan en hun kwaliteit van leven behouden, terwijl degenen met een hoog risico tijdig worden behandeld.

Vervolgstappen / implementatie

Op basis van de onderzoeksresultaten zullen er nieuwe internationale richtlijnen worden opgesteld die bijdragen aan een gepersonaliseerde HDGC behandeling. De bevindingen in ons onderzoek zullen ook inzicht geven in de ontstaanswijze van niet-erfelijke diffuse maagkanker. Hierdoor zal er ook voor die groep mogelijk nieuwe behandeltargets en -strategieën worden blootgelegd.