Een systeem-biologische methode om het anti-tumor effect van chemotherapie in individuele kankercellen in eierstokkanker-uitzaaiing te bepalen
Onderzoekssamenvatting
Chemotherapie met het medicijn carboplatine is een van de behandelopties bij uitgezaaide eierstokkanker. Deze behandeling kan tot genezing leiden, maar het lukt niet altijd om alle kankercellen uit te schakelen. Bijvoorbeeld omdat het medicijn niet (of niet lang genoeg) in alle kankercellen terechtkomt of omdat de kankercellen ongevoelig (resistent) zijn voor het medicijn.
Doel van het onderzoek
Achterhalen welke factoren in welke mate ervoor zorgen dat carboplatine niet (goed genoeg) werkt. De onderzoeksvragen zijn:
- Welke meetbare eigenschappen van kankercellen zijn te gebruiken om te achterhalen hoeveel carboplatine in die kankercellen is geweest?
- Is daarmee te bepalen waarom sommige kankercellen door kunnen blijven groeien ondanks behandeling?
Waarom is dit onderzoek nodig?
Om patiënten met eierstokkanker optimaal te kunnen behandelen, is het belangrijk om te weten waarom carboplatine soms niet werkt.
Hoe wordt dit onderzoek uitgevoerd?
In dit project wordt gebruik gemaakt van twee- en driedimensionale cellijnen (gekweekte cellen) en van tumorweefsel van patiënten. De onderzoekers stellen deze cellen in het laboratorium bloot aan carboplatine om het effect van het medicijn te bepalen. Per kankercel gaat men het volgende meten:
- de hoeveelheid carboplatine;
- de hoeveelheid DNA-schade;
- celdeling (is de kankercel aan het delen?);
- resistentie (is de kankercel ongevoelig voor carboplatine?)
Met wiskundige modellen vergelijken de onderzoekers vervolgens nauwkeurig hoe de cellen zich in het lab en in het lichaam hebben gedragen.
Wat levert dit onderzoek op?
Dit project kan leiden tot een methode waarmee te bepalen is in hoeverre eerdergenoemde factoren ervoor zorgen dat carboplatine niet alle kankercellen uitroeit. Een volgende stap kan zijn om te voorspellen of carboplatine een patiënt kan genezen.