Dysfunctionele T-cellen als marker voor de effectiviteit van PD-1/PD-L1 therapie in kanker.

Immunotherapie is veelbelovend, maar werkt helaas niet voor elke patiënt. Om patiënten de bijwerkingen van een onnodige behandeling te besparen, willen onderzoekers vooraf kunnen voorspellen of de behandeling zinvol is.

Het doel is bepalen of het mogelijk is om vooraf te voorspellen of immunotherapie aan zal slaan.

Waarom is dit onderzoek nodig?

Immunotherapie is voor steeds meer vormen van kanker in opkomst. Deze behandeling is erop gericht om het afweersysteem van de patiënten te stimuleren om kanker te herkennen en aan te vallen. Een veelgebruikte behandeling is PD-1/PD-L1 therapie, een zogenaamde ‘checkpoint inhibitor’ die voorkomt dat kankercellen zichzelf onzichtbaar maken voor afweercellen. 

Hoewel er patiënten zijn die langdurig baat hebben bij deze behandeling, zijn er ook veel patiënten bij wie het weinig uithaalt. Dat maakt het belangrijk om snel na de diagnose te kunnen voorspellen of een patiënt er wel of geen baat bij heeft. De onderzoekers gaan in deze studie op zoek naar aanwijzingen (biomarkers) in het lichaam die zo’n voorspellende waarde hebben.

Hoe wordt dit onderzoek uitgevoerd?

Ze richten zich daarbij op een bepaald type afweercellen, PD-1T T-cellen, die erg actief zijn tegen kankercellen. Deze cellen zijn in staat om andere afweercellen naar de tumor te lokken, en daar samen de strijd met de kankercellen aan te binden. De onderzoekers verwachten dat het aantal PD-1T T-cellen dat voorafgaand aan de behandeling in een tumor te vinden is, een goede voorspeller is voor of behandeling met checkpoint inhibitors uiteindelijk zal werken. 

In dit laboratoriumonderzoek gaat de onderzoeker bepalen of deze kennis valt om te zetten tot een betrouwbare en praktische test, en voor welke typen kanker dit een uitkomst zou kunnen zijn.

Wat levert dit onderzoek op?

Dit onderzoek is een belangrijke stap in de richting van een voorspellende test voor het aanslaan van checkpoint inhibitors.