Diffuus grootcellig B cel lymfoom: Induceren van verwarring in de lymfoomcellen als een nieuwe manier om celdood te veroorzaken
Onderzoekssamenvatting
Kennis opdoen over het ontstaan van non-Hodgkin en het onderzoeken van methoden om dit proces af te remmen.
Diffuus grootcellig B-cel lymfoom (DLBCL) is de meest voorkomende vorm van lymfklierkanker. Elk jaar wordt in Nederland bij 1200 patiënten de diagnose DLBCL gesteld. Met de huidige standaardbehandeling (een combinatie van immuuntherapie en chemotherapie), kan ongeveer 60% van de patiënten met DLBCL worden genezen. Helaas reageert een deel van de patiënten niet op immuno-chemotherapie en krijgt een deel van de patiënten de ziekte na aanvankelijk behandelsucces toch weer terug. Als dat gebeurt, is de kans op genezing klein. Voor deze groep patiënten is het belangrijk om nieuwe behandelingen te ontwikkelen.
Hoe wordt dit onderzoek uitgevoerd?
In dit fundamentele onderzoek zoomen de onderzoekers in op hoe
B-cellen ontsporen en kwaadaardig worden. B-cellen zijn afweercellen die normaalgesproken steeds verder ‘rijpen’, totdat ze volwassen genoeg zijn om hun rol tegen ziekteverwekkers te vervullen. Uiteindelijk groeien ze uit tot een langlevende plasmacel die afweereiwitten aanmaakt en zichzelf niet actief deelt.
Uit recent onderzoek van deze groep, blijkt dat een bepaalde factor (DOT1L) ervoor zorgt dat de B-cellen te snel rijpen. Deze factor is een epigenetische factor, wat inhoudt dat het gaat om een erfelijk mechanisme, zonder dat dit in het onderliggende DNA ligt opgeslagen.
De onderzoekers willen in dit project bepalen in hoeverre remming van dit DOT1L kan voorkomen dat B-cellen verkeerd uitrijpen. Ze verwachten dat de cellen hierdoor in een toestand van verwarring komen, niet meer delen, en een proces van geprogrammeerde celdood ingaan. Zo hopen ze het ontstaan van deze vorm van kanker te voorkomen.
Wat levert dit onderzoek op?
Dit project kan nieuwe aangrijpingspunten opleveren voor de behandeling van non-Hodgkin. Als het mogelijk is om succesvol in te grijpen op het ontstaan van kwaadaardige cellen, kunnen vervolgstudies bij patiënten worden opgezet.