De behandeling van hoofdhalskanker verbeteren

Illustratie onderzoekers, artsen en patiënten met de tekst "Dit onderzoek is mogelijk dankzij donaties".

Onderzoekssamenvatting

​Gepubliceerd op 15 februari 2019

Er zijn verschillende behandelingen voor patiënten met hoofd-halskanker. Het beste resultaat wordt behaald wanneer je vooraf goed kunt bepalen wie welke behandeling moet hebben. In dit project onderzoeken wetenschappers verschillende vormen van hoofd-halskanker bij muizen. De kennis die dat oplevert moet leiden tot een betere behandeling op maat voor mensen.

Doel van dit onderzoek

Met dit onderzoek willen de onderzoekers een speciaal muismodel ontwikkelen waarmee zij kunnen uitzoeken hoe hoofdhalskanker op een nieuw medicijn reageert (cetuximab).

Waarom is dit onderzoek nodig?

Dit onderzoek is nodig omdat de overlevingskansen voor patiënten met kanker in het hoofdhalsgebied zeer matig zijn. Daarbij is ook weinig verbeterd is op dit gebied.

Jaarlijks krijgen 3000 mensen te horen dat zij kanker in het hoofdhalsgebied hebben. De belangrijkste risicofactoren zijn: alcoholconsumptie, roken en infectie met het humaan papilloma virus (HPV).

De standaardbehandeling bestaat uit: een operatie (indien mogelijk), bestraling en/of chemokuur. Ondanks deze zware behandeling redt zo’n 60-70% van de patiënten het niet. Hierin is de afgelopen 30 jaar nauwelijks iets veranderd.

Desalniettemin biedt de komst van immunotherapie wel hoop. Immunotherapie helpt het afweersysteem om de kankercellen aan te vallen. 

Wat levert dit onderzoek op?

Uit dit onderzoek zal moeten blijken of dit speciale muismodel even goed is als echt tumorweefsel. Als dat zo is dan kan het muismodel voortaan gebruikt worden om de optimale therapie te voorspellen.

Daarnaast levert dit onderzoek kennis op over of je aan de tumor kunt aflezen of het middel cetuximab aan zal slaan.

Hoe wordt dit onderzoek uitgevoerd?

Om dit onderzoek uit te voeren zullen de onderzoekers hun speciale muismodel bestuderen. Onder de huid van de muis groeit een menselijke tumor om de menselijke situatie na te bootsen. De onderzoekers gaan cel voor cel bekijken welke wel en welke niet op de therapie reageert. Met deze methode kunnen de onderzoekers meerdere genen en eiwitten bestuderen. Daardoor kunnen meer tumoreigenschappen onderzocht worden dan voorheen.