Verhalen over naasten

Bad kus - verhalen KWF

Als je de diagnose kanker krijgt, staat de wereld op zijn kop.

Voor iemand met kanker is het erg belangrijk om aandacht en liefde van zijn omgeving te krijgen. Lees hier hoe Hennie, Wouter, Pieter en Angela kracht putten uit de steun en liefde van hun omgeving. Zij waren in 2015 het gezicht van de KWF-campagne 'Kanker raakt ons allemaal'. 

'Ik heb van vriendjes en vriendinnetjes van mijn zoon tekeningen gekregen. Dat is echt een medicijn.'

Henny in woonkamer

Hennie: 'Kanker krijgen is niet alleen een proces dat in je lichaam plaatsvindt, maar ook jezelf en je omgeving beïnvloedt. Vanaf het 1e moment heb ik mijn omgeving verteld over mijn ziekte. Iedereen was echt ongelooflijk lief. Ik kreeg telefoontjes, kaartjes, bossen bloemen en allemaal tekeningen van mijn zoontje en zijn vriendjes. Zelfs ouders van school boden hun hulp aan: “Moeten we een dagje oppassen? Kunnen we een boodschapje doen?”

Mijn man nam mij alles uit handen en ging altijd mee naar alle chemokuren. Dat gaf mij echt kracht en energie om door te zetten.' 

'De steun van mijn vrienden geven me de kracht om door te gaan.'

Wouter in woonkamer voor het raam

In memoriam Wouter Verhaar

Op 7 februari 2015 heeft Wouter helaas afscheid moeten nemen van het leven. Wouter hebben wij leren kennen als een bevlogen, inspirerende en bijzondere man. Zijn motto was om ondanks het verdriet elke dag intens te genieten. Wouter was 1 van de gezichten van onze campagne ‘Kanker raakt ons allemaal’.

Wouter: 'Mijn buurman had al een keer meegedaan aan de Alpe d’HuZes. Dat wilde ik ook meemaken. Juist nu! Ik dacht: “Laat ik het proberen, ik ga mij gewoon inschrijven!” Binnen een week hadden 10 vrienden zich ook ingeschreven. De helft had geen conditie, laat staan een goede racefiets, maar ze zeiden unaniem: “Wout, we laten je toch niet alleen die berg op gaan? Als jij gaat, dan doen we met je mee! En ook al heb je in juni weinig energie om de berg op te gaan, we gaan jou omhoog trekken! Met een tandem of rolstoel, het maak niet uit: de top zal je bereiken!” 

'Het geeft mij het gevoel dat ik, ondanks mijn ziekte, niet ben afgeschreven op de arbeidsmarkt.'

Pieter staat buiten

Pieter: 'In het begin denk je: Ik kan de hele wereld aan, ik ga weer vol aan de slag. Maar dat kan gewoon niet. Ik heb niet alleen veel conditie ingeleverd, maar was ook mentaal minder scherp. Dat was heel confronterend. Gelukkig gaf mijn chef me alle vrijheid om in alle rust op te bouwen. Dat gaf mij heel veel vertrouwen. Ik werd niet in het diepe gegooid. Ik startte met een paar uur per week en werk nu weer fulltime.'

Ik vind het prima om het over dagelijkse dingen te hebben. Dat is beter dan dat je me negeert.'

Angela buiten voor haar boerderij

Angela: 'De commercial waar ik aan mee heb gewerkt, is voor mij een echte situatie die ik heb meegemaakt: Het verbaasde me dat sommige moeders op het schoolplein me ontweken. Dat was echt een naar gevoel. Als je een week niet op school bent geweest, omdat je een chemokuur had, is het wel prettig als iemand vraagt hoe het met je is. Ik heb ze daar ook mee geconfronteerd. Ze dachten: “Misschien wil ze het niet iedere dag over kanker hebben, we laten haar maar even met rust.” Ik heb eerlijk gezegd dat ik het prettiger vindt als ze gewoon op me afstappen.'