‘Mijn stamceltransplantatie is uitgesteld’

Marleen wacht op een stamceltransplantatie

Marleen heeft leukemie in tijden van corona

In november werd bij Marleen leukemie ontdekt. Direct kreeg ze een chemokuur en in maart zou een zware vervolgbehandeling beginnen, gevolgd door een stamceltransplantatie. Corona schopte dat plan in de war. 

Diagnose bloedkanker

‘”Het is vast een griepje dat niet doorzet”, dacht ik toen ik in november de huisarts belde. Ik had de laatste tijd steken in mijn borst en mijn conditie was waardeloos. Op Schiermonnikoog moest ik van mijn fiets stappen, omdat ik een heuveltje niet op kwam – terwijl ik frequent sportte en niet lang ervoor een halve marathon liep. “Ga toch maar even bloedprikken,” zei de huisarts. “Misschien heb je een longembolie.” Dat bleek achteraf een droomscenario, want diezelfde middag zat ik bij de spoedeisende hulp en kreeg ik ander nieuws: “U hebt leukemie”.

Transplanteren - of toch niet?

Mijn vorm van leukemie komt zo weinig voor dat artsen er weinig ervaring mee hebben. Het enige wat ze zeker weten is dat deze vorm altijd terugkomt, gemiddeld na 180 dagen. Hoe dan ook moest ik een stamceltransplantatie ondergaan. In december was er al een donor gevonden met een goede match. Ik huilde van blijdschap. De stamceltransplantatie werd gepland voor februari. Ik kreeg medicijnen, waardoor mijn verkeerde bloedwaarden moesten dalen. Maar deze daalden niet. Transplanteren bleek daardoor een te groot risico en dus werd het uitgesteld naar maart. In de hoop dat de medicatie in de tussentijd alsnog zijn werk zou doen.

Plan B 

En toen brak het coronavirus uit… Grenzen gingen dicht, waardoor artsen niet konden garanderen dat de stamcellen van de donor binnen 72 uur bij mij zouden zijn. Mijn stamceltransplantatie verschoof naar april. In de hele EU werd een plan B gemaakt: stamcellen invriezen. Een minder gunstig plan, want ongeveer de helft van de stamcellen gaat daarbij verloren. En dus moest er een dubbele dosis aan de donor worden gevraagd. Dat vond ik zo spannend. Ik kan me namelijk voorstellen dat mensen in coronatijd niet zitten te wachten op een verminderde weerstand. Maar mijn donor bleek een superwoman en was bereid dit te doen.

Positieve wending

De transplantatie naderde. Ik zat al maanden met mijn gezin in quarantaine omdat ik me niet kan permitteren een virus op te lopen, laat staan corona. Het liefst wilde ik niet aan de stamceltransplantatie denken. Ik vond het heel zwaar om straks mijn kinderen niet meer te mogen knuffelen voor weet ik veel hoe lang. Maar toen kreeg alles ineens wéér een nieuwe wending: na maanden sloegen de medicijnen toch aan! De bloedwaarden daalden en zolang dat gebeurt is het onwaarschijnlijk dat de leukemie terugkomt. 4 dagen voor de transplantatie zei mijn arts: “Je kunt bij de verjaardag van je dochter zijn, want we gaan het weer uitstellen.”

Datum onbekend

Ik ben een lucky bastard. Dankzij corona is alles uitgesteld en bleek mijn medicijn alsnog te werken. Mijn vooruitzicht is nu veel beter. Wanneer de stamceltransplantatie volgt, weet ik niet. Maar dat de nieuwe stamcellen klaarliggen en ik word geholpen zodra het nodig is, is een geruststellende gedachte.’

Dit interview is geplaatst in het KWF Magazine 'Corona en kanker'. Het hele magazine lezen?  Vraag hier een gratis download aan.